پنجم ذیقعده روز تجلیل از امامزادگان و بقاع متبرکه

روز تجلیل از امامزادگان و بقاع متبرکه

پنجم ذیقعده در تقویم به عنوان روز تجلیل از امامزادگان و بقاع متبرکه نامگذاری شده، تکریم امامزادگان ابراز محبت به پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم) است چرا که احترام به فرزندان رسول اکرم (علیهم السلام)، احترام به خود ایشان است.

امامزادگان در پیشگاه خداوند به خاطر محبوبیت، تقوا و معنویت صاحب قرب و منزلت رفیعی بوده و از جایگاه بالایی برخوردارند.

روز ملی بزرگداشت امامزادگان عظیم الشان که در ایام دهه کرامت در سطح کشور برگزار می شود، اقدامی ارزنده برای معرفی سیره و شخصیت امامزادگان و تبیین معارف شیعی و تکریم مودت اهل بیت (علیهم السلام) است.

بی تردید امامزادگان ظرفیت عظیمی برای ایران اسلامی و جهان اسلام به شمار می روند و بهره مندی از این ظرفیت به منظور تبیین حقایق جهان اسلام و معارف اهل بیت(علیهم السلام) و مقابله با تهاجم فرهنگی دشمن می تواند انقلاب اسلامی و نظام را در برابر هجمه گسترده دشمن بیمه کند.

یکی از تاکیدهای مقام معظم رهبری(مدظله العالی) تبدیل بقاع متبرکه به قطب فرهنگی است و در سال های اخیر بحمدالله منویات ایشان محور و مبنای و سرلوحه فعالیت های مختلف سازمان اوقاف در بقاع متبرکه امامزادگان بوده است و در این زمینه، به فضل خدا توفیقاتی هم حاصل شده است.

امروز دیگر این یقین برای مردم عزیز ایران اسلامی حاصل شده که وجود بقاع متبرکه و مزار مطهر این عزیزان جزئی از تاریخ، هویت و فرهنگ این سرزمین کهن و پاسداشت مقام و منزلت امامزادگان به منزله تعظیم و تکریم پیامبر اسلام و اهل بیت عصمت و طهارت(علیهم السلام) است.

پنجم ذی‌القعده ، روز تجلیل و گرامیداشت امامزادگان - دهه کرامت

پنجم ذی‌القعده ، روز تجلیل و گرامیداشت امامزادگان - دهه کرامت

روز پنجم ذی‌القعده - روز تجلیل و گرامیداشت امامزادگان نام گذاری شده است. حضور امامزادگان در ایران به خاطر ظلم بنی‌امیه و بنی‌عباس بوده و مردم ایران هم همواره برای آنها ایجاد امنیت می‌ کردند و حضور امام رضا علیه السلام و دعوت ایشان از نوادگان‌شان که به ایران بیایند بی‌تأثیر نبوده است. امامزادگان مهمترین مرکز تبلیغی و ترویجی اسلام به حساب می‌آیند، مهمترین مرکز مقابله با تفکر انحرافی فرقه وهابیت امامزادگان هستند و اکنون امامزادگان مرکز مقابله با جنگ نرم دشمن به حساب می‌آید.

تاریخ انتشار : 1396/5/4

امامزادگان ستاره امید

حضور امامزادگان در ایران سبب ترویج قرآن و عترت و اسلام شده است.

آستان مقدس امامزاده صالح (علیه السلام) تجریش

آستان مقدس امامزاده صالح (علیه السلام)

امامزاده صالح میان زیارتگاه‌های تهران، جزء چند امامزاده‌ای است که همواره بیشترین زائر را به درگاه خود می‌خواند.

نام آرامگاهی در محله تجریش تهران است.این آرامگاه را منسوب به صالح پسر امام موسی کاظم (ع) می‌دانند. صحن و حیاط این بقعه گورستان عمومی بود و در بیست سال اخیر اثر گورها را از بین برده‌اند و فقط تعداد محدودی از سنگ قبرها را باقی گذاشته‌اند.

 

به گزارش گروه وب گردی خبرگزاری صدا و سیما، حضرت صالح ابن موسی الکاظم (علیه السلام) فرزند هفتمین پیشوای شیعیان جهان حضرت امام موسی کاظم (علیه السلام) است. به استناد کتب: ریاض الانساب، کنز الانساب، حیاة الامام موسی بن جعفر (علیه السلام)، مراقد المعارف، ناسخ التواریخ، انوار المشعشعین، منتخب التواریخ، آثار تاریخی تهران، جغرافیای تاریخی شمیران و بسیاری دیگر از کتب تاریخی و بنا بر قول مشهور، امامزاده صالح (علیه السلام) فرزند بلافصل امام هفتم شیعیان حضرت امام موسی الکاظم (علیه السلام) و برادر امام علی ابن موسی الرضا (علیه السلام) به شمار می‌رود و از جمله سادات عالی رتبه و از امامزادگان صحیح النسبی است که بعد از شنیدن خبر ولیعهدی امام رضا (علیه السلام) ودر اواخر قرن دوم از عراق به سمت ایران کوچ می‌کند و از سمت کَره رود رو به ولایت شمیران نهاد و، چون به موضع تجریش رسید در باغ گلشن زیر درخت چنار بزرگی نزدیک چشمه ساری ایشان را به شهادت رساندند و پیکر پاکش در قریه تجریش و کنارهمان چنار کهنسال به خاک سپرده شد.

درباره امامزاده صالح می‌گویند که وی تحت تعقیب حسن نامی از پل کَرَخ یا کرج امروزی بود. تعقیب کننده بالأخره وی را در باغ جنت گلشن زیر چنار بزرگ نزدیک چشمه ساری گرفتار کرده وی را شهید می‌کند.اهالی محل به احترام انتساب وی به ائمه، برای وی مرقد و بارگاهی می‌سازند که در طول زمان منشأ خیر و برکت برای اهالی این منطقه گردید.

امامزاده صالح میان زیازتگاه‌های تهران، جزء چند امامزاده‌ای است که همواره بیشترین زائر را به درگاه خود می‌خواند. علمای رجال قدیم نام او را در کتب «هود» ذکر کرده اند. سید مرتضی علم الهدی رازی می‌نویسد: «امام موسی بن جعفر (علیه السلام) دارای فرزندان زیادی بوده اند. یکی از آنان صالح ابن موسی الکاظم (علیه السلام) است که در اواخر قرن دوم از عراق به سمت ایران کوچ می‌کند. گویا شخصی به نام حسن بهبهانی در پل کرخ، که امروز به کرج مشهور است در تعقیب امامزاده بوده و چون خدای تعالی درجه شهادت برای ایشان نوشته بود، در باغ جنت گلشن، زیر درخت چنار بزرگی نزدیک چشمه ساری ایشان را به شهادت می‌رسانند.»